omzwervingen

Mijn vorige bericht vraagt om een snel vervolg. Het resultaat van de interventie van Prime Minister Sheikh Hasina is dat de muitende Rifles zich hebben overgegeven. Ze lijkt er in geslaagd te zijn om deze hachelijke situatie snel en effectief aan te pakken. De spanningen tussen leger en de Rifles bezweren lijkt me overigens een ingewikkelder klus. De ontlading van de afgelopen dagen duidt op zeer diep gevoelde grieven bij de Rifles. Vandaag is het leger bezig met het zoeken naar de vele nog vermiste officieren. In een put op het centrale garnizoen in Dhaka zijn vandaag nog eens 34 lijken gevonden, lees ik in de krant hier. Met de 21 lijken die gisteren gevonden waren komt het aantal nu inderdaad boven de 50 uit. Nergens lees ik echter iets over de aanleiding tot de muiterij n.l. dat in eerste instantie de legerleiding 2 Rifles heeft vermoord. In de pers wordt gespeculeerd over een lang voorbereid complot, maar ik waag dat te betwijfelen. Uit het feit dat Sheikh Hasina o.a. de goede medewerking van de pers prees maak ik eerder op dat er informatie om strategische redenen is weggelaten.

Lees verder →

De berichten over muiterij bij de Bangladesh Rifles hebben de nederlandse kranten gehaald, zie ik. Weliswaar met halve waarheden en gebrek aan achtergrond. Zo lees ik dat er minstens 50 doden zijn, terwijl hier gesproken wordt over een tiental maar misschien wel oplopend tot 50. Dat is toch een iets andere benadering. Doch, alle kranten in nederland nemen dat "minstens 50"gewoon over. Maar de ontwikkelingen zijn verontrustend, dat is zeker.

Lees verder →

Ik zit zowat dagelijks in een riksja en heb nu pas een foto van mij in een riksja. Dat heb je zo met die dagelijkse dingen; je vergeet gewoon er een foto van te maken. Ik heb nog een maand hier; en kom in het stadium dat ik moet vastleggen wat me dierbaar is en wat ik niet wil vergeten. De ritjes met de riksja zal ik nog missen in Nederland. Vooral ’s avonds in het donker onder de prachtige sterrenhemel en de maan is het een feest om je daar in te laten vervoeren. De kap is meestal naar beneden en met wapperende orna (= sjaal) en een zwoel windje waardeer ik Bangladesh zeer. 

Lees verder →

VIP’s op bezoek! Het was een crazy dag. Een UNDP delegatie kwam in het uiterste zuidwesten van het land op bezoek om kennis te nemen van de problemen aldaar en een project van veilig drinkwater te bezoeken. Honderden mensen stonden te wachten op de kade, want ze kwamen met een watervliegtuig uit het verre Dhaka! Na de landing renden ze met zijn allen over het diepe modderstrand naar het vliegtuig. Het is een gebied waar geen buitenlander komt en ook ik ben daar een heel bijzondere verschijning. Ik meen een doortastende manier van lopen ontwikkeld te hebben waardoor ik zo min mogelijk last heb van de hordes mensen die op me af komen met eeuwig dezelfde vragen zoals "your name?" en "where come from?" . Maar hier werd het ook mij op een gegeven te gortig. Ik dacht mij te kunnen verschansen in ons busje, maar dat was een misrekening. Ik kreeg het echt even erg benauwd toen de bus heen en weer geschommeld werd door de honderden op de ruiten geplakte neuzen. Meestal ben ik niet onmiddellijk blij als een politieagent te hulp schiet maar dit keer wel. Voor de lokale bevolking ben ik net zo’n VIP als de echte VIP’s.

Lees verder →

Khalifatabad bestaat niet meer; het heet nu Barisal. Het ligt op een uur oostwaarts van Khulna vandaan. Het is een van de allerbekendste historische plekken in Bangladesh. Fotoos van de Shait Gumbad Mosque kom je op alle kalenders en plattegronden tegen. Ik moest er dus een keer heen! Mooi uitstapje voor een vrije vijdag. Ik ging op pad in een propvolle aftandse bus met mijn knieen klem tussen de smalle bankjes en hoestende en proestende mensen links en rechts. Het werd een gezellig dagje met Peggy, een Ierse VSO’ster, die in Bagerhat woont. We liepen van de ene oude moskee naar de andere en voelden ons echt toeristen. Maar het was de moeite waard.

Lees verder →

Lees verder →

 Het waren dé dagen van Nazma en Eddy. Hun huwelijk. Maar het waren ook een beetje mijn dagen. Voor het eerst in mijn leven heb ik een shari gedragen.  Als ik dat hier zeg word ik niet begrijpend aangestaard. Het van A tot Z meemaken van een traditionele bruiloft als niet familielid is echt een bijzondere eer, maar een shari is dan een must. Met  behulp van 3 VSO’ers ben ik aangekleed, want het is een hele truc en voor zo’n gelegenheid moet hij natuurlijk wel echt goed zitten. Let ook even op de bijpassende glitterslippers! Hoe vinden jullie dat ik er uit zie??? Hoe dan ook ik kreeg veel complimenten en heb genoten van deze bijzondere gebeurtenis.

Lees verder →

Lees verder →

Lees verder →

Lees verder →